Dagelijks Verslag - Santiago de Compostela

Dag 12: Palas de Rei - Santiago de Compostela15 May 2010

Santiago de Compostela.

Onze laatste rit, niemand denkt er aan nu nog optegeven, niemand wil in die volgwagen gaan zitten, onvoorstelbaar hoe iedereen iedereen helpt, een duwtje geeft, elkaar aanmoedigdt, wij zullen en moeten het halen.
Het is bitter koud, berg op en berg af, nog enkele ernstige breuken aan het materiaal, maar neen, opgeven nooit, want zie daar het verlossende bord langs de weg SANTIAGO, het is een drummen van je welste om dit ultieme bewijs stuk voor eeuwig en voor de thuis blijvers vast te leggen.

De volgende momenten zullen ons steeds bijblijven, hier en daar pinkt men een traan weg. Die sfeer, die file om de kathedraal binnen te gaan, die kathedraal zelf, de mensenmassa, alles overdonderd ons een beetje, we zijn in gedachten innig met thuis verbonden.

Maar aan alles komt een einde, ook aan deze formidabele onderneming, in enkele seconden hebben wij onze koersuitrusting vervangen voor meer
burgerlijke kledij, nemen een eerste vlucht naar Madrid met twee uur vertraging, nemen er zelf twee pilletjes tegen vliegziekte, sprinten in Madrid naar onze volgende vlucht naar Belgie, en daar is dat zalig gevoel van Belgische grond onder de voeten te hebben.
Nog een laatste busreis en we vallen onze geliefden na 12 dagen in de armen. En nu de laatste cijfers, maar dan ook de allerlaatste cijfers: algemeen totaal 2050 kilometer, gemiddelde snelheid 26,5 kilometer, hoogtemeters 18050, liefst maar een kleine 77 uren op de fiets, echt een prestatie om fier op te zijn, nogmaals proficiat en nogmaals.
Dank aan allen.

Groetjes, Arnold, Yves, Guido en Stephan

Dag 11: Ponferrade - Palas de Rei12 May 2010

“Regen”

Vandaag weer een dag om niet snel te vergeten, start in de gietende regen en alles behalve
een plat parcours. Na 40 Km gaan we 13 km klimmen tot 1300 m hoogte, de afdaling gebeurd in een dichte mist, jammer.
In Samos nemen we gezamelijk het middagmaal. Na 102 km klimmen we terug 5 km, na 125 km terug 13 km.
Het is onze laatste rustplaats op Spaanse boden, morgen als de “wolk” geen roet en as in het eten gooit kunnen we vetrekken
richting thuisfront.
Graag hadden we enkele personen willen bedanken, Daniel de man met de gps die de laatste kilometers naar het hotel voor zijn rekening nam.
Yves de mekanieker, die de ganse periode voor iedereen klaar stond als er problemen waren met de fietsen. Guido die telkenmale een verzorgde
maaltijd kon serveren. Arnold die het verslag klaarstoomde voor Stephan. Die nu zijn pen in de vuilbak werpt, zijn Diane bij de arm neemt richting België.
Hij mag fier en trots zijn op zijn dame wat zij uit haar beentjes heeft getoverd.
Verder willen we alle deelnemers bedanken voor hun inzet, gedrevenheid, eerlijkheid en vertrouwen dat ze in velotour stellen.

Groetjes
Stephan

Dag 10: Sagahun - Ponferrada11 May 2010

Zoals altijd gaan we van start, of anders komen wij er niet.
Bij een buitentemperatuur van 5 graden, geen wind, wel heel mistig.
Er wordt nog vlug een groepsfoto gemaakt van de ganse groep, en zelfs de laatste nieuwe outfit van velotour wordt
vol trots om de schouders van trotse pauw Daniel open en blood gedragen.

Wij fietsen in één ruk, na 1 lekke band en ondertussen in een prachtige zon naar de afspraak van het verzorgde middagmaal.
De temperatuur is nooit zo hoog gestegen, wij lezen 26 graden. Door de mooie stad Astorga gaat het richting laatste opdracht, de col de “Fencebedon”
1500 meter hoog. Als iedereen aan de klim begint, komt er terug regen, hevige regen, stortregen.
Toch komt iedereen heelhuids boven, wel allen flink afgekoeld, en voor de zoveelste keer kletsnat.
Op de top van de col staat een steenberg met een ijzeren kruis, velen laten daar een iets achter, sommigen brengen iets mee van thuis.
Velotour laat er een telenet-bidon, een Belgische driekleur, en voor iedere medewerker van velotour (ook Serge) een teken van respect achter.

Na de beklimming komt de afdaling, een gevaarlijke afdaling, bocht na bocht neemt de groep de gevaarlijke bochten, wel heel gevaarlijk.
Ondertussen is het nog erger beginnen regenen, regen gaat over in hagel. Dus ook op de groep, deze moeten blijven rijden, want schuilen gaat niet.
De temperatuur is gedaald tot 4 graden. Ondanks alles zitten we in een uniek decor, zo uniek dat Guy (onze verpleger) het in een bochtje van heel dicht gaat bekijken.
Gelukkig is het niet erg en kan hij snel verder. IEDEREEN komt heelhuids naar beneden, het weer is beneden veel beter, met nog 5 tal kilometer te gaan zijn we terug één dag dichter bij ons doel. Een prachtig hotel.

Hierbij nog de gegevens van de dag:
158 km, gemid. 25,7 km/hr, 6u07min op de fiets, 1250 Hm

Morgen kunnen jullie het laatste verslag lezen, het verslag van de laatste korte rit, wordt later op de site vermeld.
Fijn te weten dat naar het verslag wordt uitgekeken en veel wordt gelezen, waarvoor onze dank.

Tot morgen,
Stephan

Dag 9: Burgos - Sahagun10 May 2010

“snipperdag”
0845 u terug de baan op, steeds dichter naar Compostela toe. Vandaag zien we eindelijk de zon. Wel nog redelijk koud, en veel wind.
Eén dame en 22 mannen stoempen tegen de wind in naar Sahagun. Gerrit en Kurt nemen de eerste 130 km (v/d 154 km) tegen wind voor hun rekening op kop. Niet te onderschatten.

Verder gebeurd er heel weinig. We rijden makkelijk door Burgos, toch een grote stad. Verder komen we meer en meer pelgrims tegen. Af en toe delen we ook wat koekjes en uit, waarvoor ze ons echt dankbaar zijn.
We rijden langs een groot windmolen park, tot onze verbazing staat alles stil.
Zou er dan toch geen wind zijn?
Het middagmaal nuttigen we in Fromista aan de kerk. Op de kerktoren zien we 5 nesten van ooievaars. In de nasleep van moederdag heeft Diane een kleine attentie voor de groep. Gino is wat ziekjes, niks om jullie ongerust over te maken. Daniel de gps-man brengt de groep naar het hotel. Want het voertuig met de bagage rijd telkens voor om alles te regelen als de renners toekomen.
Kamers, pintje klaar zetten, enz…

Wat nieuws over de groep:
De Duboiskes hebben nog geen ruzie gemaakt. Dus dit zit goed. Johan zal moeten werken in het weekend, bericht gekregen uit België.
De zwaartse v.. blijft die van Walter. Edwin z’n slaapmakker steekt een handje toe bij laden….
walter had vandaag een mindere dag, Bij Edwin ging het vlot.
Vandaag kon Danny zijn rechter arm even laten rusten.
Met Guy onze verpleger is ook alles ok. Ronny blijft iedere avond zijn fiets kuisen, die start dus iedere morgen met een blinkende “colnago”. André en Frank blijven genieten van de tocht. Frank legt snel contact met de pelgrims. Dré met z’n stalen ros, die velo blijft bollen.
Met Jan en Rik zit het ook goed, beiden zorgen goed voor elkaar. Guy blijft steeds achteaan in de groep. Marc heeft ook z’n laptop mee, en kan dus ook alles blijven volgen op de site.
Roland en Freddy ook die blijven lachen, beiden hadden ze vandaag goede benen.
Koen de stilste van de groep blijft met z’n rugzakje fietsen, wat zou hij allemaal mee hebben?
Leon de man uit Antwerpen wordt met de dag beter.
Arnold zijn pen, die is nog niet leeg.
Vandaag rustdag voor Yves, wat ook eens mag.
Guido onze kok en chauffeur van de groep blijft toveren. Tevens zal hij volgende week voor de RvB bijgestaan worden door Serge.

Gegevens van vandaag: 154 km, 5u53min op de fiets, gemid 26,1 km/hr en 825 hoogte meters.

Groetjes en tot morgen,
Stephan

Dag 8: Puente la Reina - Burgos9 May 2010

“Moederdag”
Even terug komen op gisteren, het hotel was PERFECT!
Maar we moeten verder, Compostela wacht. Moederdag vieren zo ver van huis, wie had dit verwacht, aan alle moeders een welgemeende proficiat.
Vandaag start om 0850 u, jammer genoeg in de GIETENDE regen!
Spanje het land van de zon…
Wij komen meer en er wandelaars tegen. Tevens kan een moedertje, een dame op leeftijd een pelgrim te voet op weg naar Compostela, rekenen op een lift bij Guido en Stephan. De dame was ziek en moest dringend op doktersbezoek. Dus sprong veltour even in de bres om de dame een lift te geven, zodat ze een dokter kon contacteren.
Nu verder met de tocht, deze middag konden we genieten van tonijnsla op z’n Guido’s, weeral volledig in orde, waarvoor dank. Snel wil de groep verder, maar het weer wordt slechter en slechter, regen, hevige rukwinden verplicht de groep om te gaan schuilen. traag vorderen ze verder, dit om de groep samen te kunnen houden, den aan onze leuze!!
Nog 40 km te gaan als er terug en col (de Pedraja 1130 meter hoog) onder de wielen wordt geschoven, colleke van gemiddeld 6 procent. Deze col kruipt toch wat in de benen, tevens ook de Km.
We bereiken allen heelhuids de eindmeet, moe maar voldaan.
De gevens van de dag, 175 km, 1710 hoogtemeters, 7u13 op de fiets, gemid. 24,1.
Iedereen is goed en wel aangekomen. Tevens ook een goed, mooie hotel, eten goed, en de wijn, tja … terug geregeld door ….
Groetjes en tot morgen, sorry dat we zo laat zijn, maar vroeger lukt ons niet.

Stephan, en z’n team

Dag 7: Maslacq - Peunte la Reina8 May 2010

“Mooie Pyreneeën rit”
Start stipt om 08u30. 10 graden, lichte mist.
Snel merken wij dat de dieselmotoren vandaag traag op gang komen.
Gino vind het een moment om zijn achterwiel stuk te rijden. De hersteldienst rukt uit, met als gevolg dat we 3 van onze schapen verloren zijn gereden.
Leve de GSM en de leuze van velotour “samen uit samen thuis”
De groep komt aan op de eerste col, de meesten met de vingers in de neus.
Tot aan de tweede col bemerken en ruiken wij niks anders dan schapen.
De tweede col wordt onder de voeten geschoven, het geschreew van de dieren in de wei jaagd ons sneller de berg op.
In koerstermen is dit een pittige klim, met een mooie afdaling.
In St Jean Pied de Port genieten we van het middagmaal, hier zien we de eerste sneeuw op de bergen.
Verder rijden we door een prachtig en adembenemend landschap, een prachtige natuur, wat moet een fietser zich meer wensen.
Verder gaat de groep, aan een langzaam tempo verder, door berg en dal, een 3tal veilige tunnels worden nog onder de wielen geschoven. we merken dat de mensen genieten. Toch komt er nog een derde col, de Ibanesta 1057 meter hoog, een 15tal km lang, redelijk zwaar.
Iedereen komt boven, na een koffie en een taartje kan de groep de resterende 75 km afwerken. Er wordt niet meer gestopt tot aan het eindpunt Puente La Reina. Prachtig hotel, en een buffet om van de dromen. Ook de wijn werd terug geregeld… voor de zoveelste keer.

Gegevens van de dag:
185 km, hoogtemeters 2800, uren op de fiets ±8 uur, gemid. 23,3 km/hr.

Groetjes en tot morgen,
Stephan

Dag 6: St Foy la Grande - Maslacq7 May 2010

“1000 Km”
WE starten met de groep om 0835 u, bij droog weer en een luxe temperatuur van 11 graden.
Wat is het geleden dat we nog zo gezweet hebben. De aanvang van de rit verloopt rustig, kalm.
Toch lukt het Jan om op km 13 lek te rijden. Diana wil niet onder doen en ja na 30 km wil ze ook plat rijden.
Een uur later passeren wij de kaap van de 1000 km, maar iedereen weet ook nog dat er nog een aantal km na komen in de volgende dagen;
Wij rijden de Landes binnen, kilometers lange wegen, rechtstaande en omgewaaide bomen of omgewaaide bomen en rechtstaande bomen, gelijk je het wil.
Het middageten van Guido is een voltreffer met alles erop en eraan.
Tevens maken wij nu ook kennis met de bewegwijzering richting Compostela, ook vinden wij op onze weg een merkpaal met de schelmp nog 1000 km te gaan.
Ook de gendarmerie is attent, dit kan de groep beamen wat ze worden op de vingers getikt, met de melding (heel cru) dat ze achter elkaar moeten rijden.
De uitlopers van de Pyreneeên komen onder wielen met soms venijnige klimmetjes. Al goed en wel om 1810 u komen we aan in het hotel. Om 1900 uur moeten we al aan tafel, en ja de Stef heeft terug de wijn aan tafel geregeld. Dames thuisblijvers, de mannen gaan nog centen over hebben.

De gegevens van de dag, 222 km, 08u10min op de fiets, hoogtemeters 1705, gemid. 27,2 km/hr.

We zullen proberen om morgen wat foto’s op de site te plaatsen.

Groeten van iedereen.
Stephan

Dag 5: Limoges - St F. De Grande6 May 2010

“Hersteld”

Wij komen nog eenmaal terug op de koude ellendige en doorsneeuwde dag van gisteren.
Gelukkig had velotour een warm hotel geboekt. Dit met een perfect avondmaal en de wijn betaald aan tafel door velotour kon het niet meer meer stuk.

Het Dubois-zwierderke, die ondertussen nu toebehoord aan velotour heeft overuren moeten maken. Destijds hebben de Dubois-tjes toch deftig materiaal gekocht. Waarvoor dank voor de schenking.

Het manneke van de geschreven pers (Arnold) die tijdens de maaltijd een liedje al la Helmut Lotti bracht, Diane die iedereen, van de fietsende deelnemers een nachtzoen gaf, tot en met de president toe, deed het geleden leed snel vergeten.

Soit, nu zijn we donderdagmorgen 06 Mei om 0845u, bij en temperatuur van amper 6 graden, en een frisse regenbui vertrokken we richting St-F.de-Grande.
Amper 2 km na de start, hadden er al velen spijt dat ze hun fiets niet op stal hadden laten staan, er werd al direct een beklimming van 2 km onder de wielen geschoven. We wisten direct waarom Stephan eerst nog even ging tanken.
En er kwam nog meer, na 14 Km kwam er eentje van 4 km. Het ging steeds op en neer, maar prachtig parcours. Gelukkig hield het op met regenen.

En dan beste lezer, om 1130 u kwam de zon, iedereen kan terug lachen, het regende regevenvestjes, handschoenen, armstukken in de volgwagen.

Om 12u30 konden we geneietn van een terug deftige broodjes maaltijd bereid door Guido met alles erop en eraan, en terug een hete koffie.

Wat sommigen ook niet merken zijn de rijkunsten van Guido, Stephan stuurt hem door alles heen, soms moet de Guido uitstappen om de buitenspiegels van de wagens in te plooien, en met een knipoog geeft het de Stef, een seintej dat het lukt. Maar ‘tja Stef is de president hé.

Het vervolg van de rit wordt wat ééntonig er gebeurd werkelijk niks, zelfs geen lekke Terwijl de mannen hun ding doen, en niets bemerken is dat de enige dame “Diane” plots al haar duivels ontbind, als een frisse furie gaat ze er van door, op het groot mes. Dus onverwachts, alleen Marc kan nog reageren met een tijgersprong kan hij NET het achterwiel van Diana pakken. In een mum van tijd hebben ze een gat geslagen, maar Guido en Stephan stoppen beiden af door een koffiepauze met een gebakje in te lassen. Want de leuze van “velotour” is SAMEN UIT SAMEN THUIS. Op slag keert de rust terug in het peleton, en verder gebeurde er niks meer. Als een kudde makke schapen reden ze naar het hotel De Grande.

Zoals altijd de gegevens van de dag, 169 km, hoogtemeters 1388, tijd op de fiets 6u18. Gemid. was vandaag niet belangrijk.

Tot morgen, dan scherpen we terug onze pen.

En denk eraan “velotour” rijdt “telenetjes” dus proper.

Dag 4: Issoudun - Limoges5 May 2010

“onmenselijk”
Om 0838 u beginnen we aan iets dat geschiedenis zal schrijven. Niemand kan vermoeden wat er ons te wachten stond gedurende de ganse dag.
Toch hoopten wij dat het niet zo erg zou worden als aan de Cote d’Asure of dat de 30 cm sneeuw rond Clermont Ferran niet ons lot zou worden. Maar wie zijn wij?
Rije rije rije, stoempe stoempe stoempe maar bij 6 graden en constante regenval…
In de volgwagen merken we dat de buitentemperatuur minder en minder word.
Lees nu de feiten van de dag, 10u48 de temperatuur daalt naar 5 graden en de regen gaat over in smeltende sneeuw. 20 minuten later noteren wij 4 graden, wij zien meer en meer sneeuw op de voorruit van de wagen.
De ijzige jkoude grijpt om zich heen en maakt zich baas over de situatie, de gevolgen blijven niet uit.
Yves mijn stuur beeft zo, ik kan niet meer schakelen. We zien verwrongen gezichten blauw van de kou.
Omstreeks 1300 uur is de temperatuur gezakt naar 3 graden, tevens vinden bij ook een plaats om te eten met een dak boven ons hoofd.
23 mensen eten al schudden en beven hun patsa op. Een kop hete koffie kan al lang niets meer verhelpen aan de verkleumde lichamen. En toch moeten wij verder, nog grotere ellende tegemoed. Plots is er een klein vonkje dat hoop kan geven, in Souteraine kunnen de mannen kiezen tussen de trein naar Limoges of een rondje van de zaak. Maar alle gekheid op een stokje wij zaten nog steeds met dat rotweer. Omstreeks 13u55 begint het nu echt te sneeuwen, de temperaturen valt terug tot 2 graden, en maar sneeuwen en maar sneeuwen. Op een colletje van 456 meter (Col de Cors) ligt het landschap wit, en wie nog denkt u?
De fotograaf van dienst weet niet welke bewijsstukken er eerst moeten gemaakt worden, maar … ze zijn er.
Om een lang verhaal kort te maken, et af voor de mensen die deze dag hebben doorstaan. We zijn heelhuids aangekomen, maar toch kan ik niet genoeg benadrukken met welk ontzag wij (de organisatie)nu al terug kijken op deze prestatie van vandaag. Een dikke PROFICIAT aan iedereen.
Nog wat cijfers, 176 km, gemid 25,9 km/hr, 6u46min op de fiets, aantal
hoogtemeters 650.

Als mijn pen niet bevriest of ondersneeuwt, en bij leven en welzijn tot morgen.

Groetjes het telenet-velotour team, Yves, Guido, Arnold, Daniel en Stephan

Dag 3: Nemours - Issoudun4 May 2010

“Gejaagd door de wind”
Dinsdag 04 mei, 08u39. de ganse groep met een brede glimlach op het gelaat en vol goeie moed aan de start.

De meteo geeft noorderwind aan, zwaar bewolkt maar droog. Alleen de temperaturen vallen tegen, amper 9 graden.

Na de vele rode lichten en het te voorspellen drukke stadsverkeerverlaten we Nemours en kiezen de richting van het zuiden.

Wie zuiden zegt en weet dat er een briesje (voor ons stormde het) stond pal uit het noorden moet er geen tekeningetje bij maken. De ganse groep gaf er een lap op, niemand gaf een krimp. Het was vooruit met de geit.
Zelfs de enige dame in het gezelschap knipperde niet eens met de ogen of trok haar neus niet op voor het hooge tempo. Na 2u55 en 86 km stonden we voor de tweede “route barree”. We lieten het ons niet aan het hart komen, keerden 1,5 km terug (nu tegen wind)en dankten Daniel z’n GPS zodat we onze tocht verder konden zetten.

Zonder problemen kwam iedereen aan in onze derde rustplaats. Het warme bad doet echt deugd. Straks kunnen we een pintje drinken, want gisteren was er GEEN alcohol te verkrijgen in het hotel.

Hierbij nog enkele cijfers:
Afstand 197 km, gemid 31,4 km/hr, 6u15min op de fiets.

Tot morgen voor het vervolg!

Groetjes Stephan

Dag 2: Laon - Nemours 214 Km3 May 2010

Het weer is zwaar bewolkt, strakke koude noorder wind, amper 8 à 9 graden, we gaan er tegen aan vol goede moed.

De voormiddag is een zware opdracht, minder goede wegen, golvend parcours om U tegen te zeggen in het koude en natte weer.

Rond km 80 rijd Danny lek, de enige vandaag. Yves deed het nodige zodat de groep niet werd opgehouden.

Om 13.00 uur versterken wij de inwendige mens (er ontbrak alleen nog een sneeuwbui op het menu). De rijstschotel van Guido deed wonderen.

De laaste 100 Km werden afgereden boven de 34 km/u.
Uiteindelijk fietst de groep 214 km in 7u41min aan een gemid. van 27,8 km/u.
Aantal hoogtemeters 1865.

Kurt kreeg iets in het linker oog, en moest verzorgd worden. Een nachtje rust en hij kan er terug tegen aan.

Groetjes, vanwege de ganse groep,
Stephan

Dag 1 Harelbeke - Laon 180 km2 May 2010

Met de wind in de poep, werd onze eerste rit van 180 km lang aan een tempo van 27,2 km/u gemiddeld afgewerkt. Om 16:30 werden we verwelkomt in het hotel.
Zo goed als geen regen gehad. Iedereen heeft de rit goed doorstaan.

Enige bemerking: de zwaarste bagage is van Walter.

Groetjes Stephan